Onderstaande tekst verscheen in MeMO-gids 5 en je kan het gerust als een soort credo beschouwen voor Yichalal.
In een totalitaire staat is het niet belangrijk wat mensen denken, aangezien de overheid de bevolking met geweld onder controle kan houden. Maar als je mensen niet zomaar met geweld onder controle kunt houden, moet je controle zien uit te oefenen over wat mensen denken. De gebruikelijke manier om dit te doen, is door middel van propaganda (het fabriceren van instemming, het creëren van vereiste illusies), door het marginaliseren van de bevolking of door haar tot een staat van apathie te herleiden.
- Noam Chomsky
Met onze woorden, beelden en ons grafisch werk proberen we invloed uit te oefenen op het denken. Krachtige beelden moeten emoties oproepen en woorden moeten tot denken aanzetten, met als uiteindelijk doel het handelen te veranderen.
Elk jaar worden er miljarden euro geïnvesteerd in mensen er toe aan te zetten bepaalde producten te kopen, d.m.v. de dagelijkse reclamefolders, over de straataffiches tot de reclameblokken op TV. De zogenaamde redactionele ruimte wordt gebruikt om een levensstijl te promoten die aanzet tot de consumptie van de betreffende goederen.
“In essentie is het de functie van TF1 om bijv. Coca-Cola te helpen zijn product te verkopen [...] Welnu, om een reclameboodschap bij het publiek ingang te doen vinden, moeten het brein van de kijker toegankelijk zijn. Onze uitzendingen hebben tot doel het brein toegankelijk te maken: d.w.z. het af te leiden, het tussen twee boodschappen in te laten ontspannen. Dat is wat wij aan Coca-Cola verkopen: tijd waarin het menselijke brein toegankelijk is.” 1
De massamedia komen alsmaar meer in handen van een steeds kleinere groep uitgeverijen. De verschillende zuilen hebben plaats geruimd voor een hoger doel: het bedienen van de industrie, los van de maatschappelijke gevolgen. Communicatiespecialisten van allerlei slag (van webbeheerders tot vormgevers, fotografen en woordkunstenaars, cameralieden en drukkers) brengen de boodschap steeds gerichter over op de doelgroep.
Maar er komt ook een reactie uit de maatschappij / het doelpubliek. Mensen maken via hun brievenbus duidelijk dat ze geen - overbodig - reclamedrukwerk willen, beginnen hun eigen media te ontwikkelen en denken na de manier waarop informatie geproduceerd en gecontroleerd kan worden. Het object wil subject worden.
Pioniers op het vlak van drukwerk tonen dat drukwerk geen synoniem hoeft te zijn van vervuiling en verspilling. Ze gebruiken dan ook kringlooppapier en vegetale inkten, vermijden of bannen zelfs vluchtige organische stoffen (wasmiddelen die zowel voor de drukker als voor het milieu schadelijk zijn); in het algemeen wordt de best beschikbare technologie gebruikt om zoveel mogelijk verspilling van grondstoffen en de hieruit voortvloeiende vervuiling te vermijden.
Op een ander terrein verzetten duizenden mensen zich dagelijks tegen de monopolisering van de softwaremarkt. Omdat de productiemiddelen van informatie en communicatie niet in handen mogen vallen van de 'lucky few' die op het juiste ogenblik de juiste investering hebben gedaan en over de beste marketing beschikken. Openbronsoftware biedt een krachtig en gediversifieerd antwoord op het gebied van kantoortoepassingen, (web)serversoftware en heel wat meer. Het gebruik van deze alternatieven levert niet alleen een financieel voordeel op (omdat openbrontoepassingen meestal ook gratis zijn) maar zorgt er ook voor dat het publiek zijn mogelijkheden vrijwaart om zelf actief te zijn op het vlak van informatie en communicatie zonder te moeten betalen of onderworpen te zijn aan de soms verregaande controle van de grote commerciële softwarebedrijven.
De zelfstandigen of bedrijven die u in deze rubriek vindt, maken - elk op hun eigen manier - zoveel mogelijk gebruik van deze mens- en milieuvriendelijke productiewijzen. Deze mensen gaan vaak zelfs een stap verder, aangezien ze - voor ze hun kennis en tijd in dienst van een bedrijf stellen - rekening houden met de maatschappelijke gevolgen van het product of het idee dat ze proberen te verkopen. Het primaat van de winst wordt ingeruild tegen een benadering waarin de maatschappelijke impact centraal staat.
